Flitshandel: Elke microseconde is goud waard

Michael Lewis reconstrueert hoe een groep handelaren ontdekte dat de aandelenmarkt in milliseconden gemanipuleerd werd. Daarachter zaten hoogfrequente algoritmes die de orders van andere beleggers voor waren. Het boek verscheen in 2014, kwam op nummer één van de New York Times en bracht high frequency trading (HFT) in de mond van mensen die nog nooit van dark pools of front-running gehoord hadden.

Lewis is geen trader en geen financieel analist, hij is journalist, en dat merk je aan hoe hij een technisch dicht onderwerp —de microstructuur van de markt, de latentie in milliseconden, de fragmentatie van de beurzen— omzet in een verhaal dat je leest als een thriller. De hoofdpersoon, Brad Katsuyama, ontdekt bijna per ongeluk waarom zijn orders slechter uitgevoerd werden dan verwacht, en trekt aan het draadje tot hij het hele mechanisme doorheeft.

Het boek documenteert concrete praktijken: hoe bepaalde hoogfrequente handelaren een grote order opmerkten voordat die afgerond was en er vervolgens vóór gingen zitten, en hoe de zogeheten dark pools een groot deel van de echte marktactiviteit voor gewone beleggers verborgen hielden. Het is geen algemene kritiek op HFT, maar een gedetailleerde beschrijving van specifieke mechanismen, met namen en data.

Het is geen tradingboek in die zin dat het je niet leert handelen, maar het verandert wel hoe je begrijpt wat er gebeurt tussen het versturen van een order en de uitvoering ervan. Voor een futures trader, waar de gereguleerde markten een transparantie bieden die andere niet hebben, is het een lezing die vooral context geeft over het echte speelveld en minder toepasbare techniek. Het past goed als achtergrondlectuur, niet als eerste boek van de lijst.